Na Parijs, Plan B voor het klimaat (Dutch)

Nu de klimaattop in Parijs voorbij is en het allemaal redelijk bezonken is, moeten we ons afvragen wat het ons allemaal heeft gebracht. Er is immers door alle landen heftig geapplaudisseerd en er is een doelstelling van 2°C afgesproken, zelfs de 1.5°C grens wordt nu erkend. Tot zo ver het goede nieuws. Ga je verder kijken dan moet je constateren dat het allemaal bestaat uit losse nationale beloftes waarvan je nog moet afwachten wat ze er mee gaan doen. Van gezamenlijke afspraken zoals het gelijk trekken van de uitstoot per hoofd van de bevolking, of een gezamenlijke prijsheffing op CO2 uitstoot of het aanpakken van het internationaal transport is geen sprake.

Dit alles gebeurt met de wetenschap dat we afstevenen op 3.5°C opwarming per 2100 zonder enig zicht op temperatuur stabilisatie. Noem me maar een pessimist maar ik ben dan ook van mening dat het Plan-A van Parijs flink te kort schiet en dat het ingeslagen pad er een is waar we het niet mee gaan redden. Landen worden het in een wereld (die steeds grimmiger en grimmiger aan het worden is) nooit met elkaar eens. Na 21 COP’s is het tijd voor andere maatregelen, tijd voor Plan-B!

In het kort, we hebben iets nodig waar niet alle landen voor nodig zijn, we hebben iets nodig dat krachtig genoeg is, we moeten de landen gaan organiseren die wel willen doen wat nodig is. We hebben een nieuwe onafhankelijke organisatie nodig die deze landen gaat verenigen en die gezamenlijk en uniform de uitstoot van fossiele brandstoffen weet te beperken met het meest efficiënte doel middel dat daar voor handen is, een vaste en transparante CO2 belasting per ton.

Kernpunten:

– Een gloed nieuwe onafhankelijke organisatie.
– Uitstoot van CO2 per ton belasten.
– Producten uit andere landen belasten.
– Ieder land mag lid worden.
– Ieder land is vrij om te gaan.
– Besluiten worden genomen met een 2/3 meerderheid.
– Landen beslissen zelf hoe ze het geld terug geven aan de burger.
– Landen mogen dit geld niet terug geven aan de vervuiler.

Het mooie hier is ook, dat slechts een paar landen genoeg zijn om dit werkende te krijgen. De landen waar je dan direct aan denkt zijn Scandinavische landen en Duitsland. Als die paar landen het met mekaar eens zijn, dan is het niet ondenkbaar dat snel daarna in rap tempo andere landen zich aansluiten zoals misschien wel Nederland! Wie wil er nou niet bij de goede landen horen? Landen binnen de organisatie kunnen handel met elkaar drijven zonder koolstofbelasting te heffen. Andere landen die geen koolstofbelasting willen heffen, zijn zo toch genoodzaakt om deze te betalen. Zo snijdt het mes aan twee kanten, ieder land of hij nu wil of niet betaald direct of indirect een koolstofprijs. Uiteindelijk zal het voor de meeste landen voordeliger zijn om bij deze organisatie te horen.

Hier een kaartje met een mogelijk verspreidings-scenario.

map
De koolstofprijs die geheven wordt kan laag beginnen [€5-€15]. Zoals al gebleken is in British Columbia (Canada) leidt dit al snel tot lagere emissies zonder negatieve gevolgen voor het bruto binnenlands product. De koolstofprijs kan daarna gestaag verhoogd worden met iedere keer [1-3 jaar] een vaste voor aangekondigde verhoging [€4-€12], zodat iedereen weet waar hij aan toe is en daar rekening mee kan houden.

De koolstofprijs wordt geheven als de vervuiler de brandstof koopt. Meestal is dat bij energiecentrales of bij de pomp. Internationaal transport zal ook een prijs moeten gaan betalen. Of dat de zelfde moet zijn daar kan je over twisten. Landen die internationaal transport te weinig belasten kan je een extra heffing geven, zeker als het gaat om buurlanden van landen de organisatie.

Om oneerlijke concurrentie tegen te gaan, zullen andere landen belast moeten gaan worden naar gelang hun energiemix en CO2 beprijzing. Dat verschilt natuurlijk van land tot land. Producten die aantoonbaar minder vervuilend zijn gemaakt kunnen in aanmerking komen voor reductie [25%/50%/75%] van het tarief (bedrijven moeten de reductie zelf aanvragen). Ook is het niet ondenkbaar dat producten die aantoonbaar vervuilender zijn gemaakt zwaarder te gaan belasten [25%/50%/75%]. Of je dat soort producten überhaupt wilt hebben kan je je ook afvragen, maar dat is een andere discussie. De hoogte van dit alles laat ik voor het gemak even over aan knappe rekenaars.

Oke, ik heb hier laten zien dat het wel degelijk mogelijk is om naast een Plan-A ook een Plan-B te hebben. We kunnen het ons stomweg niet veroorloven om alles op een kaart te zetten. De situatie is nu zo kritiek dat we alle zeilen bij moeten gaan zetten. Uiteraard reguleert dit plan alleen maar emissies, maar er is nog veel meer nodig zoals een duurzame landbouw, behoud van bossen en diersoorten zonder wie wij niet kunnen leven.

Ten slotte nog dit. Het probleem van de klimaatverandering is zo groot, dat we dit alleen maar op kunnen lossen met een positieve instelling!

Leave a Reply